Książki‎ > ‎Dla dorosłych‎ > ‎Dla dzieci‎ > ‎Proza dla dzieci‎ > ‎

Michael Ende "Niekończąca się historia" (1979)

opublikowane: 7 kwi 2012, 11:26 przez c.gontkiewicz@gmail.com   [ zaktualizowane 15 lip 2013, 12:16 ]

     Baśniowa opowieść o dziesięcioletnim Bastianie Baltazarze Buksie, który po stracie matki oddala się od ojca i staje się obiektem nienawiści i wyśmiewania kolegów szkolnych, bo jest gruby, brzydki i na dokładkę niezbyt bystry. Uciekając od problemów pogrąża się w lekturze fascynującej i magicznej książki, w której fantazja przeplata się z rzeczywistością. Tutaj wraz z nowymi przyjaciółmi odkrywa swoją największą zaletę - wymyślanie historii. Musi też nauczyć się panować nad pragnieniami, nabyć odwagi, cierpliwości i wytrwałości, a także w końcu poznać co to prawdziwa przyjaźń, miłość i poświęcenie.
     Opowieść Michaela Endego jest jednym z arcydzieł literatury dziecięcej. Wywołuje całą feerię emocji - zdumienie i zachwyt, przerażenie i smutek, radość przez łzy, nadzieję i niepojętą wręcz dziką chęć życia. 
     Tłumaczenie jest wyśmienite, czytelnik ma wrażenie jakby książka była napisana po polsku. Praca translatorska Sławomira Błauta została nagrodzona przez Stowarzyszenie Tłumaczy Polskich i IBBY tytułem najlepszego przekładu roku.

wiek bohaterów: Bastian 10 albo 11
                                   Atreju ok. 10

wybrany fragment:

     Ponieważ noc była już późna, Querquobad, srebrny starzec, zapadł w sen na swoim krześle. Wskutek tego ominęła go największa i najpiękniejsza rzecz, jakiej mógłby zaznać w swym stusiedmioletnim życiu. Podobnie było z wieloma innymi w Amarganth, tubylcami i przybyszami, którzy znużeni świętowaniem udali się na spoczynek. Tylko nieliczni jeszcze czuwali i tylko do ich uszu dotarło coś przewyższającego pięknością wszystko, co kiedykolwiek słyszeli i mieli jeszcze usłyszeć.
     Fuchur, biały smok szczęścia, śpiewał.
     Wysoko na nocnym niebie zataczał kręgi ponad srebrnym miastem i Jeziorem Łez, a jego spiżowy głos niósł się daleko. Była to pieśń bez słów, wspaniała i prosta melodia czystego szczęścia. A kto ją słyszał, temu serce otwierało się szeroko.
     Tak było też z Bastianem i Atreju, którzy siedzieli obok siebie na szerokim balkonie pałacu Querquobada. Obaj po raz pierwszy słyszeli śpiew smoka szczęścia. Bezwiednie wzięli się za ręce i przysłuchiwali się w milczącym zachwyceniu. Każdy wiedział, że drugi odczuwa to samo, co on: szczęście ze znalezienia przyjaciela. I strzegli się, by nie zmącić go mówieniem.

M. Ende Niekończąca się historia tł. Sławomir Błaut, Nasza Księgarnia, Warszawa, 1994

ekranizacja:

Film "Niekończąca się opowieść" obejmuje tylko pierwszą połowę książki. Dobrze oddaje klimat tej części powieści, ale jest krytykowany za wypaczenie przesłania całości. Nie zyskał również aprobaty Michaela Endego.

oryginalny tytuł:

Die Unendliche Geschichte veröffentlicht von K. Thienemanns Verlag


tagi: recenzja, opis, charakterystyka, streszczenie