Książki‎ > ‎Dla dorosłych‎ > ‎Dla dzieci‎ > ‎Proza dla dzieci‎ > ‎

Astrid Lindgren "Rasmus i włóczęga" 1956

opublikowane: 20 maj 2013, 11:03 przez c.gontkiewicz@gmail.com   [ zaktualizowane 20 maj 2013, 18:23 ]
okładka książki Astrid Lindgren Rasmus i włóczęga

     Dziewięcioletni Rasmus mieszka w Domu Dziecka w Västerhadze. Marzy o tym, żeby jacyś piękni i bogaci państwo przygarnęli go jako syna. Jednakże kiedy przyjeżdża zainteresowane małżeństwo, nie tylko nie sprawia on dobrego wrażenia, ale też ładuje się w różne kłopoty, tak że opiekująca się dziećmi pani Hök jest na niego bardzo zła. W strachu przed jej gniewem Rasmus ucieka z Västerhagi. W przydrożnej szopie, którą wybiera na nocleg, spotyka sympatycznego włóczęgę Oskara. Mężczyzna zabiera chłopca w podróż, żeby nauczyć go włóczęgostwa i pomóc znaleźć nowych rodziców.

Wiek bohaterów: Rasmus - 9 lat

Wybrany fragment:

ZRYWANIE POKRZYW DLA KUR

     Im więcej o tym myślał, tym więcej czuł się jak niewolnik murzyński, co było nader przyjemne. Pani w szkole czytała im w ubiegłym roku książkę o niewolnikach w Ameryce. Nie istniało nic przyjemniejszego na świecie, niż gdy pani czytała na głos książki, a ta książka o niewolnikach murzyńskich była najlepszą ze wszystkich, jakie Rasmus kiedykolwiek słyszał.
     Ścinał pokrzywy i postękiwał z cicha. Teraz bowiem świstał nad nim bat dozorcy niewolników, a za kopcem z lodem leżały psy gotowe rzucić się na niego, gdyby nie dość szybko napełniał koszyk. Teraz zbierał bawełnę, nie pokrzywy. Wielka rękawica, którą mu dano, aby nie poparzył się pokrzywami, była czymś trochę nieoczekiwanym u niewolnika murzyńskiego w żarze słońca stanów południowych, na to nie było jednak rady.
     Rasmus ścinał i ścinał. Czasem jednak drobne przyjemności zdarzają się również niewolnikom murzyńskim. Za lodownią rosło kilka dużych pokrzyw. Rasmus miał już teraz pełen koszyk, lecz poszedł tam i zerwał je tylko po to, żeby podrażnić psy. Wówczas zobaczył, że coś leży w trocinach przy lodowni. Było to częściowo przysypane trocinami i dość podobne do pięciu óre [drobna moneta szwedzka]. Serce Rasmusa zabiło gwałtownie - to  n i e  m o g ł o być pięć ore - takie rzeczy się nie zdarzały! Zdjął ostrożnie rękawicę i wyciągnął rękę po to coś, co leżało w trocinach.
A jednak b y ł o to pięć ore! Plantacje bawełny znikły, psy gończe rozwiały się jak dym, a biedny niewolnik murzyński stał i aż mu w głowie wirowało ze szczęścia.

(pisownia oryginalna, str. 12)

A. Lindgren Rasmus i włóczęga, Nasza Księgarnia, Warszawa, 1991

Tytuł oryginalny:

Rasmus på loffen

Ekranizacja: "Rasmus i włóczęga"