Muzyka‎ > ‎Zagraniczne chóry‎ > ‎

solista

Andrew Wicks

opublikowane: 12 sty 2018, 11:53 przez c.gontkiewicz@gmail.com   [ zaktualizowane 12 sty 2018, 13:05 ]

Andrew Wicks

     Andrew Wicks urodził się w 1963 roku. Chłopiec dołączył do Chóru Katedry w Chichester (Chichester Cathedral Choir) w wieku 8 lat pod dyrekcją Johna Bircha. John Birch był organistą katedry w Chichester oraz dyrektorem chóru od 1958 roku. Był on jednym z inicjatorów wznowienia w 1960 roku Festwalu Trzech Chórów (chóry katedr w Chichester, Winchester oraz Salisbury ). Współpracował też z kompozytorem Leonardem Bernsteinem.
     Andrew oprócz śpiewu do codziennych nabożeństw występował wraz z BBC Academy i Academy of Saint Martin-in-the-Fields. Szczególną uwagę publiczności i mediów zwróciły dwa solowe występy chłopca w serii tzw. Lunchtime Concerts, w których chłopcu towarzyszył John Birch na pianinie i organach. W 1975 roku w wieku 12 lat Andrew Wicks został czołowym chórzystą chóru i wraz z nim nagrał swoją pierwszą chóralną płytę "In Quires and Places... No. 17", na której zaśpiewał solo w trzech utworach. Drugą chóralną płytą chłopca jest "Christmas in Chichester" z 1976 r., która stanowi rejestrację koncertu na żywo. Pierwszym z kolei solowym albumem chłopca jest "In Choir and Concert at Chichester Cathedral", na której wydawca zawarł 6 utworów ze wspomnianych wcześniej Lunchtime Concerts.
     W 1977 Anderw Wicks przeniósł się do Eastbourne College i w tym samym roku wraz z Johnem Birchem na fortepianie i Lee Stevensonem na klarnecie nagrał kameralny solowy album, który został zarejestrowany w Pokoju Organowym opery w Glyndebourne. Chłopiec śpiewa na nim swobodnie po angielsku, niemiecku i włosku. Płyta zebrała bardzo pozytywne recenzje w ówczesnej prasie muzycznej.
     Po kilkudziesięciu latach od wydania tych płyt w 2003 roku wytwórnia Griffin Records postanowiła przypomnieć dziedzictwo najświetniejszych chłopięcych sopranów w historii muzyki w postaci albumu "Once Were Angels". Na czele z Andrew Wicksem nalazły się na nim utwory w wykonaniu kilkunastu solistów wybrane przez wielkich orędowników brytyjskiej tradycji chórów chłopięcych Harry'ego Mudda i Stephena R. Beeta. Poniżej dostępne zestawienie wszystkich dostepnych utworów Wicksa na playliście w Spotify:


W cyklu najlepszych chłopięcych solistów w muzyce poważnej:

5) Andrew Wicks

Terry Wey

opublikowane: 8 sty 2018, 10:52 przez c.gontkiewicz@gmail.com   [ zaktualizowane 12 sty 2018, 13:05 ]

Terry Wey
     Terry Wey urodził się 15 września 1985 roku w Szwajcarii. W wieku 4 lat po obejrzeniu opery "Trubadur" Giuseppe Verdiego zapragnął być znanym śpiewakiem operowym. Pierwsze muzyczne kroki stawiał śpiewając w domach spokojnej starości. Do swojego pierwszego chóru, The Berner Kinderchor dołączył w wieku 6 lat. Wystąpił w tym okresie m. in. w "Cyganerii" Giaccomo Pucciniego w berneńskiej
operze miejskiej. Wykonywał też solowo partie operowe dzieł Wolfganga Amadeusza Mozarta i Guiseppe Verdiego. W wieku 7 lat Terry wstąpił do Knabenchor Roggwil pod dyrekcją R. Favre. W latach 1992 - 1993 wystąpił w "Czarodziejskim flecie" Mozarta w Baden, a następnie odbył trasy koncertowe po Włoszech śpiewając "Pasję wg św. Mateusza" Jana Sebastiana Bacha z towarzyszeniem Orchestre Symphonique Neuchatelois, występował też w najsłynniejszych salach koncertowych w Zurychu - Goetheanum i Tonhalle.
     Punktem zwrotnym w karierze młodziutkiego śpiewaka było obejrzenie filmu dokumentalnego o Wiedeńskim Chórze Chłopięcym (Wiener Sängerknaben). Dziewięcioletni wówczas Terry przekonał rodziców żeby pozwolili mu wziąć udział w przesłuchaniach i następnie wraz z mamą i młodszym bratem Lorinem przeprowadzili się do Wiednia. Od 1995 do 1998 roku chłopiec był członkiem Chóru Schuberta, jednego z czterech chórów koncertowych słynnego zespołu, wraz z którym wystąpił na ponad 300 koncertach. Wkrótce został czołowym solistą, śpiewając we wszystkich czterech chórach na całym świecie.



Terry Wey wystąpił w jednym z segmentów filmu "L'Or des Anges" Philippe Reypensa:

 Terry Wey jako chłopięcy sopran wziął udział w nagraniu zaledwie 4 płyt, z czego dwie pierwsze to płyty solowe:

Born to Sing (1997)
O Holy Night (1998)
Gustav Mahler: Das klagende Lied (1998)
500 Jahre Wiener Sängerknaben (1998)


Obecnie Terry Wey to jeden z najznakomitszych kontratenorów na świecie.

W cyklu najlepszych chłopięcych solistów w muzyce poważnej:

4) Terry Wey

Paul Phoenix

opublikowane: 30 gru 2017, 12:34 przez c.gontkiewicz@gmail.com   [ zaktualizowane 12 sty 2018, 13:06 ]

Paul Phoenix
     Paul Phoenix urodził się 1 kwietnia 1967 roku. W wieku kilku lat rozpoczął naukę w Szkole Katedry św. Pawła w Londynie (St Paul's Cathedral School), która w tamtym czasie była przeznaczona wyłącznie dla kształcenia chórzystów. Do jego codziennych zajęć oprócz standardowej nauki należały poranne lekcje śpiewu. Co dwa tygodnie udawał się też na boisko, żeby ćwiczyć piłkę nożną, którą uwielbiał. W 1976, mając 9 lat, Paul spośród grupy przygotowawczej dołączył do grupy ok. trzydziestu chórzystów. Rok później w 1977 r. dyrektorem muzycznym chóru został Barry Rose, który od trzech lat był tamtejszym organistą. Barry Rose był znany również z tego, że w 1960 roku od podstaw stworzył Chór Katedry w Guildford (Guildford Cathedral Choir). Barry przygotowywał Paula Phoenixa do niezwykle ważnego wydarzenia - występu dla królowej Elżbiety II w 1977 r. Paul miał podczas występu 10 lat.
     W dokumencie "Paul's Children", który został wyemitowany przez BBC 17 grudnia 1978 roku można poznać bliżej życie młodych chórzystów w Szkole Katedry św. Pawła w Londynie. Jej późniejszym wychowankiem był też m.in. Anthony Way. Poniżej fragment filmu zawierający występ dla królowej, wyraźnie zaskoczonej pięknym głosem Paula Phoenixa, fragmenty szkolenia oraz wypowiedzi chłopca, narratorem filmu jest sam dyrygent Barry Rose:

     Znaczącym osiągnięciem Paula było nagranie tytułowego utworu do siedmio-odcinkowego mini-serialu "Druciarz, krawiec, żołnierz, szpieg" z 1979 roku. Utworu teego , początkowo wydanego jako singiel, dziś można posłuchać na płycie "Jubilate! Golden Favorites From St. Paul's Cathedral" na której oprócz Paula zgromadzono też inne utwory śpiewane przez solistów zespołu -  Jeremy'ego Carpentera, który w 1979 roku wystąpił w znanym telewizyjnym programie wykonując piosenkę "My Way" oraz Marka Higginsa wykonawcę upbeatowej wersji "O For The Wings Of a Dove". Z tych licznych projektów radiowo-telewizyjnych młodych chórzystów Katedry narodził się pomysł płyty Jubilate!, która tuż po premierze na początku 1980 roku zdobyła listy przebojów, była też wielokrotnie wznawiana. Poniżej można posłuchać wszystkich utworów ze wspomnianego albumu:


W cyklu najlepszych chłopięcych solistów w muzyce poważnej:

3) Paul Phoenix

Anthony Way

opublikowane: 19 gru 2017, 05:59 przez c.gontkiewicz@gmail.com   [ zaktualizowane 12 sty 2018, 13:06 ]

Anthony Way The Choirboy CD cover 1995

     Anthony Way urodził się 14 grudnia 1982 roku w Londynie w Wielkiej Brytanii. Wychowywał się w
Anthony Way w wieku 12 lat
wielodzietnej rodzinie - był szóstym spośród ośmiorga rodzeństwa. Kiedy Anthony miał 8 lat, jego ojciec, który był pracownikiem więzienia, dowiedział się od tamtejszego kapelana, że może wysłać syna na przesłuchanie do chóru. Chłopiec przeszedł test pozytywnie i w wielu 9 lat dołączył do Chóru Katedry św. Pawła w Londynie (St Paul's Cathedral Choir) oraz zaczął uczęszczać do katedralnej szkoły. Jego codziennymi obowiązkami jako chórzysty było śpiewanie w codziennych wieczornych nabożeństwach oraz podczas ważnych państwowych uroczystości.
     Punktem zwrotnym w karierze młodego śpiewaka było zaangażowanie go w wieku 12 lat przez BBC w mini-serialu "Chór", na podstawie powieści Joanny Trollope, wyprodukowanym w 1995 roku. Jego rola jako Henry Ashworth w serialu była niewielka (głównie wokalna), ale została dostrzeżona z powodu anielsko pięknego głosu Anthony'ego. W ścieżce dźwiękowej wydanej na CD wraz Chórem Katedry w Gloucester (Gloucester Cathedral Choir) oraz Chórem King's College (Choir of King's College, Cambridge) Anthony zaśpiewał solo w aż 6 utworach. Jeszcze tego samego roku wydano "The Choirboy" - zawierającą 17 utworów pierwszą solową płytę Anthonego.

Fragment serialu "Chór" z Anthonym Way:

     Płyta "The Choirboy" sprzedała się w ponad pół milionie egzemplarzy, a Anthony w międzyczasie wystąpił na dziesiątkach koncertów, między innymi dla rodziny królewskiej.


     Płyta "The Choirboy" nie była jedynym osiągnięciem Anthony'ego. W listopadzie 1997 roku ukazała się druga solowa płyta solisty zatytułowana "The Choirboy's Christmas", na której zarejestrowano jego występ na żywo. Z kolei na płycie "Passiontide at St. Paul's" z 1997 r. Anthony zaśpiewał w jednym utworze (na tej samej płycie oprócz Anthony'ego można też  usłyszeć nową wschodzącą gwiazdę - Connora Burrowesa). Młody chórzysta zagrał też epizod w filmie "Tom's Midnight Garden" z 1997 roku.

Anthony Way

W cyklu najlepszych chłopięcych solistów w muzyce poważnej:

2) Anthony Way

1-4 of 4